WIG20 zbliża się do rekordów wszechczasów. Gdyby nie specyficzna konstrukcja tego indeksu, już dawno można byłoby odtrąbić ustanowienie nowego ATH. Fakt, że WIG20 jest indeksem cenowym, a nie dochodowym, sprawia jednak, że dopiero teraz – po 977 tygodniach od ustanowienia historycznego maksimum – byki ponownie docierają w okolice poziomu 3940 pkt.

Do pobicia szczytu z 2007 r. brakuje jeszcze około 100 pkt. Teoretycznie taki dystans można pokonać podczas jednej sesji lub jednego tygodnia notowań. W lipcu bykom udało się już wypracować blisko 8-procentową stopę zwrotu i lokalnie przestrzeń do dalszych wzrostów nadal istnieje. Inaczej wygląda jednak sytuacja w długim terminie.

Obecna hossa ma bowiem swoje korzenie w wieloletnich strukturach konsolidacyjnych. Mowa o procesie akumulacji energii rynku, który trwał w latach 2009–2024. I właśnie tutaj pojawiają się dwa podejścia do interpretacji długoterminowego obrazu technicznego.

Pierwsze zakłada, że już w lipcu 2009 r. rozpoczął się proces budowy wieloletniej konsolidacji w postaci kanału spadkowego. Patrząc jednak wyłącznie na wykres WIG20, trudno obronić taką tezę.

Nie można jednak zapominać, że o kierunku trendów nad Wisłą w dużej mierze decyduje kapitał zagraniczny. Z perspektywy inwestora rozliczającego wyniki w dolarach obraz techniczny GPW wygląda już zupełnie inaczej.

Jak widać na powyższej rycinie, kanał istnieje i jest wyjątkowo dobrze zdefiniowany. Widać również wybicie górą, późniejszy test przełamanego ograniczenia oraz dynamiczną fazę hossy. Zasięg wynikający z tej formacji wskazuje na możliwość wzrostu w okolice 1150 pkt., co oznacza, że rynek wciąż może dysponować około 10-procentowym potencjałem wzrostowym.

Istnieje jednak także drugie podejście. Zakłada ono, że WIG20 wybił się górą z wieloletniego trójkąta rozszerzającego. W takim układzie docelowy zasięg wzrostów znajduje się już bardzo blisko realizacji i niebezpiecznie zbiega się z historycznym maksimum indeksu.

W takich momentach warto spojrzeć również na sygnały płynące z innych segmentów rynku kapitałowego. Niepokoić może przede wszystkim słabość złotego oraz wyraźne wyhamowanie trzeciej linii GPW. Zamiast walczyć o kolejne rekordy, sWIG80 koncentruje się na obronie 200-sesyjnej średniej kroczącej, pełniącej rolę ruchomego wsparcia. Test tak ważnego poziomu w momencie, gdy WIG20 walczy o historyczne maksima, trudno uznać za podręcznikowy obraz dojrzałej hossy.

Z drugiej strony polski rynek kapitałowy wielokrotnie udowadniał, że potrafi zaskakiwać i wymykać się najbardziej oczywistym scenariuszom. Nie można więc wykluczyć, że WIG20 – wsparty korektą na USDPLN oraz utrzymującą się relatywną siłą względem segmentu małych spółek – efektownie i efektywnie przełamie psychologiczną barierę 4000 pkt.

Technicznie rzecz biorąc, byki nadal pozostają w grze. Problem polega jednak na tym, że długoterminowe rezerwy paliwa zaczynają się wyczerpywać, a kolejne punkty wzrostu będą wymagały coraz silniejszych argumentów niż tylko rozpęd trendu.

PN